Loading...
 

HARAN

2 Harranruins


…page…

Eerste kennismaking

Waar?

Kaart

Haran (Harran, Charan - in de Romeinse geschiedschrijving: Carrae, Carrhae), was een Mesopotamische stad op 44 kilometer ten zuidoosten van de stad Urfa (nu: Şanlıurfa) in het zuid-oosten van Turkije bij de grens met Syrië. Haran lag aan de rivier Balikh (Belichos), een zijrivier van de Eufraat. Het was een belangrijk kruispunt van karavaanwegen tussen Mesopotamië en het Westen.
Vanaf het tweede millennium voor Christus zijn er duidelijke archeologische bewijzen van belangrijke verkeersaders in de streek tussen het Anatolische binnenland dat rijk was aan ertsen en de Middellandse zeekusten die rijk waren aan hout.

Haran was ook de naam van een streek die ongeveer samenviel met Noordoost-Syrië en Zuidoost-Turkije.



Betekenis van de naam

De naam betekent ‘wegkruising’ of ‘hoofdweg’.
In de naam ‘Haran’ herkent men ook de naam 'Churrieten'. Misschien was Haran wel de hoofdstad van hun rijk, dat een bloeiperiode kende in de 16e eeuw voor Christus.



Meer over Haran

De oudste inscripties tonen aan dat de stad al bestond in het jaar 2000 vóór Christus.
Het was een belangrijke stad in de veertiende eeuw voor Christus, de periode van de aartsvaders.
Door de streek liepen belangrijke verkeersaders vanuit het Anatolische binnenland (rijk aan ertsen) en de Middellandse zeekusten, rijk aan o.a. hout.



Actuele situatie

Haran is nu een grote ruïne, op enkele kilometers van het dorpje Harân, met zo'n vijfhonderd inwoners.

Harran Beehive Houses

Typisch voor de streek zijn de bijenkorfachtige huizen van adobe (in de zon gedroogde klei). Het zijn huizen zonder vensters, met een deur en een rookgat in het dak dat op een punt uitloopt. De huizen zijn met elkaar verbonden door bogen die schaduw geven en de luchtcirculatie bevorderen om zo de hitte buiten te houden. De temperatuur kan er soms oplopen tot meer dan 50°C.





Wetenswaardigheden

Bi'r Yakub (Bron van Jacob)

Deze bron ligt op een ruime kilometer ten westen van Haran. Er wordt verteld dat dit de bron is waar Rebekka Eliezer, de knecht van Abraham en zijn kamelen, te drinken gaf. En waar Jakob de steen van de put wegrolde voor Rachel, de dochter van Laban, om er de schapen van Laban te drinken te geven.



Maangod Sin

Volgens Assyrische geschriften was de Babylonische maangod Sin (ook Nanna) de stadsgod van Haran. De sterren en de zon waren zijn dochters (o.a. Isjtar).
Kleitabletten die in Mari werden opgegraven, hebben het over tempels voor Sin, de maangod in Haran. De daken ervan waren van cederhout uit Libanon.

De maan en de sterren waren heel belangrijk voor de bewoners van Mesopotamië. Omdat het tijdens de dag te heet was, reisden ze bij nacht in het maanlicht en oriënteerden ze zich op de sterren. Vooraleer ze op reis gingen, brachten ze daarom offers aan de maangod Sin.

Offer Aan Nanna   Sin

Het belang van de maan is nu nog goed te zien in de symbolen van de islam: de maansikkel op moskeeën en minaretten; de Rode Halvemaan, de tegenhanger van het Rode Kruis.

Yemen Sanaa, Al Saleh Moskee Rode Halve Maan






Haran in de Bijbel

Oude Testament

Genesis 11, 31
In Genesis was Haran de stad waar Terach en zijn familie zich vestigden, nadat zij Ur hadden verlaten. Vanuit Haran trok Abraham verder naar Kanaän. Terach stierf in Haran.



Genesis 27, 43; Genesis 28, 10
Laban, de broer van Rebekka, woonde in Haran.

Na de list waarmee Jakob zijn tweelingbroer Esau het eerstgeboorterecht ontfutselde, vluchtte Jakob naar Haran op advies van Rebekka. Daar trouwde hij met Lea en Rachel, twee dochters van Laban.