Loading...
 

Lucas 23, 50-56

2 Graf


…page…

Lucas 23, 50–56: Jezus wordt begraven

Lucas 23, 50–56 // Marcus 15, 42-47 // Matteüs 27, 57-66



De tekst

’Bijbel in gewone taal’

(Deze Bijbeltekst komt uit de Bijbel in Gewone Taal, © Nederlands Bijbelgenootschap 2014, p. 1670)

Er was in Jeruzalem een man die Josef heette. Hij kwam uit de Joodse stad Arimatea, en hij hoorde bij de Joodse leiders. Maar wat ze met Jezus gedaan hadden, vond hij niet goed. Josef was een goede en eerlijke man. En hij geloofde dat Gods nieuwe wereld snel zou komen.
Josef ging naar Pilatus en vroeg of hij het lichaam van Jezus mee mocht nemen. Daarna haalde hij Jezus’ lichaam van het kruis af en wikkelde het in een doek. Hij legde het lichaam in een nieuw en leeg graf, dat uitgehakt was in een rots. Dat gebeurde allemaal op de dag voor de sabbat. De sabbat zou nu bijna beginnen.
De vrouwen uit Galilea die met Jezus meegekomen waren, volgden Josef. En ze zagen het graf waar Jezus neergelegd was. Toen gingen ze terug naar Jeruzalem om geurige olie met kruiden klaar te maken. Maar op sabbat deden ze niets, want zo staat het in de wet.


Dichter bij de tijd

(C. LETERME, Map Bijbel in 1000 seconden, fiche die hoort bij Lucas 22,14 - 23,56)

Een zekere Jozef, een goed en rechtvaardig man,
die afkomstig is van Arimatea, en lid is van de raad,
heeft niet ingestemd met hun plannen en praktijken.
Hij gaat naar Pilatus en vraagt om het lichaam van Jezus.
Hij haalt het af van het kruis en wikkelt het in linnen.
Dan legt hij Het in een graf dat in de rotsen is uitgehouwen,
en waar nog niemand in ligt. Het is de dag voor de sabbat.
De vrouwen die met Jezus uit Galilea meekwamen, volgen Jozef.
Ze zien hoe zijn lichaam in het graf wordt neergelegd.
Dan gaan ze naar huis en maken kruiden en balsem klaar.
Op sabbat rusten ze zoals de wet dat voorschrijft.



Stilstaan bij…

Rechtschapen
Wordt gezegd van iemand die leeft volgens Gods wil, zoals die werd uitgedrukt in de wet.


Arimatea
Stad in Judea, waarschijnlijk gelegen ten oosten van Jaffa.


Lichaam
De Romeinen hadden de gewoonte om de lichamen van de gekruisigden dagenlang te laten hangen.


Lijkwade
Dit was wellicht een linnen doek dat honderden meters lang kon zijn en waarin de dode begraven werd ( Vergelijk met de mummies in Egypte)


Graf
Burgers die eigen grond bezaten lieten vaak in de rotsen van hun veld of tuin een grafkamer inrichten, waar zij en hun familieleden na hun dood op een rustbed werden bijgezet alsof ze sliepen. Men wik-kelde ze in stroken linnen. Hun gezicht werd met een zweetdoek bedekt.


Neerleggen
Met het neerleggen van de overledene in een graf wordt de begrafenis bedoeld. Die vond plaats, als het kon, op de dag waarop iemand stierf.


Welriekende kruiden en balsem
Hieronder bevond zich zeker ook mirre, het geschenk van één van de wijzen bij de geboorte van Je-zus. Die mirre toen, verwees naar Jezus als mens: hij is gestorven!


Sabbat
Bij de joden is dit de zevende dag van de week, dé dag om dankbaar te zijn om wat God geschapen heeft. Omdat die dag aan God gewijd was, mochten/mogen de joden op sabbat niet werken. Een verplichting die in meer dan 360 wetten werd omschreven.





Bijbel en kunst

P.P. RUBENS

De kruisafneming

5 Rubens Olieverfschets Kruisafn



5 Rubens Kruisafn



Op het eerste gezicht lijken bovenstaande werken een kopie van elkaar, maar er is meer aan de hand: het eerste werk is de olieverfschets van de ‘Kruisafneming’ die Rubens maakte voor het uiteindelijke werk (tweede werk hierboven) dat nu in de kathedraal van Antwerpen te zien is.


Een olieverfschets is een voorstudie die de opdrachtgever(s) een eerste kijk gaf op het uiteindelijke resultaat. Nadien werd de schets door assistenten gebruikt als instructiemateriaal bij de compositie en het kleurgebruik. Zo’n schetsen werden dus niet gemaakt om verkocht te worden.


Dat Rubens zijn eigen voorontwerpen niet slaafs navolgde is goed te zien als men beide werken met elkaar vergelijkt:

5 Rubens Olieverfschets Kruisafn 5 Rubens Kruisafn



. Het gelaat van Christus is anders.
Op die manier gaat van de Christusfiguur een grotere waardigheid uit.

. De linkerarm van Maria Magdalena werd niet meer geschilderd
Zo legde Rubens een grotere aandacht op de relatie moeder-zoon.

. De witte diagonale lijn wordt verder doorgetrokken, tot de arm van de vrouw achter Maria Magdalena


Klik hier voor meer informatie over dit kunstwerk.