Loading...
 

Verhaal van de week

1 Tuin

De man die om vrede ging
(C. LETERME, Een parel voor elke dag, Averbode 2007, p. 277)

De burgemeester maakte zich zorgen:
'Waarom zijn de mensen in mijn stad zo ongelukkig?'
Een rondtrekkende fluitspeler zei: 'Er is hier geen vrede.'
Toen riep de burgemeester iedereen bijeen op het stadsplein en vroeg:
'Wil er iemand vrede gaan zoeken?'
Een oude tuinman stond op. 'Ik zal wel gaan’, zei hij.

Een paar weken later,
was hij nog steeds niet terug.
Zijn tuin stond vol onkruid.
Zijn stokoude buurvrouw kon het niet meer aanzien.
Met een hark en een schoffel ging ze aan de slag
in de tuin van haar buurman.
Een paar moeders zeiden tegen hun grote jongens:
'Dat gaat niet, jullie de hele tijd voor de tv
en die oude vrouw maar in de tuin werken.'
'Ach dat wil ze toch zelf’, mopperden ze.
Maar na een tijd gingen ze toch stilletjes naar de tuin.
Het werk viel best wel mee.
Het werd zomer en alles groeide en bloeide.
De jongens hadden meer hulp nodig.
Hun vrienden wilden wel, maar niet als die of een ander erbij was.
'Ho,' riepen de jongens, 'we hebben zoveel handen nodig,
dat het niet uitmaakt van wie ze zijn.'

De tuin werd een juweeltje.
De bloemen werden gebracht naar wie oud of ziek was,
en met de groenten en het fruit werd een groot feest gehouden.

Tijdens dat feest kwam de tuinman terug.
'Ik heb nergens vrede kunnen vinden,' zei hij.
'maar het gekke is:
de laatste tijd stuurden ze me steeds naar hier als ik om vrede vroeg.'

(Naar een verhaal van H. VAN UDEN)



Overweging bij het verhaal
Op reis in een Arabisch land of in Israël, krijg je te horen:
'Salem! Sjalom!' Het is de tegenhanger van 'Goeiedag'.
'Sjalom / Salem' betekent: 'Vrede'. In de Bijbel wil sjalom zeggen:
het materieel goed hebben en te-vrede-n zijn:
tevreden met zichzelf, met de anderen, met de natuur en met God.

Die vrede komt er wel niet zomaar!
Wie vrede wil, moet daar aan werken.
Daarom wordt in het verhaal hierbij
de vrede pas gevonden, wanneer men zó handelt
dat iedereen in de stad er tevreden bij loopt.

Het begint met: zien, aandacht hebben voor de ander.
Het heeft te maken met spijt hebben, verzoenen, liefhebben.
En met eigen grillen opzij te zetten en rekening te houden met de ander
op een manier dat je de ander respecteert
en hem niet aandoet wat je zelf ook niet wilt.

Misschien komt die wens van vrede toch wel overeen
met onze wens voor een goede dag.
Een dag die goed wordt omdat jij je goed voelt
in je relatie met jezelf, de andere, de natuur, met God.
Een dag die goed wordt omdat je in harmonie leeft met je omgeving.

Dat is het wat Jezus zijn leerlingen toewenste
toen Hij ze begroette met 'Vrede zij u'.
We wensen dat ook elkaar toe in de eucharistieviering.
Daarbij maken we met een handdruk, een wuivend gebaar of een kus
duidelijk dat we er helemaal achter staan.

Maar bij al die lieve wensen mag je dus niet vergeten
dat, wanneer je iemand vrede toewenst,
je jezelf eigenlijk ook een opdracht geeft:
er alles aan doen om die vrede mogelijk te maken,
om een wereld op te bouwen met te-vrede-n mensen.

Chantal Leterme


Zin in meer zo'n verhalen? Dat kan!

Ontvang het prachtig geïllustreerde boek '99 verhalen met een knipoog' van Chantal Leterme voor 15 euro (normale prijs: 22,5 euro) en 5 euro voor het verzenden ervan (+ 3 euro extra voor de verzending naar Nederland).
Stort hiervoor 20 euro (of 23 euro) op het rekeningnummer van Bijbelin1000seconden:
IBAN BE60 7340 3451 8770 BIC KREDBEBB.

Een geschenk om iemand te bedanken?
Een geschenk om jezelf te verwennen?

In elk geval een ideaal geschenk
voor wie met een van de vele vormen van catechese bezig is,
voor vormelingen
en voor al wie op een verhalende manier met waarden wil kennismaken.