Loading...
 

Verhaal van de week

03hotblack 20070725 London 070

De andere verloren zoon
(C. LETERME, Parels van verhalen)

Een vader had twee zonen.
De jongste zei tot zijn vader: ‘Ik wil niet leven zoals u,
ik ga weg en zoek mijn eigen weg.’

'Vrienden' leerden hem het 'paradijs' kennen.
Hij dronk en bleef liggen waar hij lag.
Beschilderde meisjes graaiden naar zijn geld.
Hij begon honger te lijden.
Hij belde aan bij zijn vroegere vrienden.
Maar die waren niet thuis voor hem.
Hij ging werken voor een hongerloon.

Toen kwam hij tot nadenken en zei:
‘Bij mijn vader is eten in overvloed;
onze kat krijgt er lekkere brokjes,
terwijl ik verga van de honger.
Ik ga terug naar huis en zal zeggen:
Vader, ik heb misdaan, ik ben niet waard uw zoon te heten,
maar neem mij aan als een ongeschoolde arbeider.'

Zijn vader zag hem al aankomen.
‘Vader, ik heb misdaan ...’
Zijn vader keerde zich om: ‘Je bent mijn zoon niet meer.’
De deur viel dicht.
Zijn vader sprak erover met de oudste zoon.
Die haalde zijn schouders op: ‘’t Is zijn eigen schuld!
Hij is nu eenmaal een mislukkeling en zal het blijven.’

Enkele weken later kopten de kranten:
'Brutale inbraak.
Jonge dader nog dezelfde dag ingerekend.'

(Naar een tekst van K. STAES)





Overweging bij het verhaal
‘Die jongste zoon had maar beter moeten weten!’ en ‘Wie zijn leven vergooit, moet op de blaren gaan zitten!’ Ook toen Jezus leefde dacht men er zo over. Als Hij vertelde over een zoon die heel zijn erfenis erdoor joeg, wist iedereen direct hoe zijn omgeving zou reageren. Maar Jezus gaf een ‘twist’ aan zijn verhaal. De oudste broer reageerde nog wel als verwacht, maar de vader!?!? Ineens zien we waar het de parabel om te doen is, wat Jezus ermee voor ogen had.

Jezus verdeelde de mensen in zijn parabel over de ‘verloren zoon’ in twee grote categorieën: de mensen die doen wat de maatschappij en haar wetten voorschrijft, en de mensen die een andere weg opgaan. ’t Spreekt bijna vanzelf dat de mensen toen kozen voor de houding van de oudste zoon. Zo was hun opvoeding geweest. In hun ogen moest de vader ook zo handelen.

Maar in de parabel van Jezus reageerde die vader helemaal anders: hij bleef betrokken op zijn zoon. Elke dag stond hij op de uitkijk om te zien of zijn zoon nog niet terugkeerde. Hij ging niet zelf op zoek, want hij gunde zijn jongste zoon alle vrijheid. Maar toen hij zijn zoon in de verte zag, verloor hij alle oosterse waardigheid en snelde op hem af. Nog voor de zoon de kans kreeg zich te verontschuldigen, stond zijn vader al klaar met nieuwe kleding, een zegelring die hem bevestigde als zoon, en een oproep om een copieus feest te organiseren.

De manier waarop Jezus over die vader sprak, verraadt zijn eigen kijk op God: God rekent niet en rekent ook niet af. Hij gunt zijn zoon het zoeken van een eigen levensweg en de vrijheid om terug te komen.

En de oudste zoon?
Die blijkt in de parabel zo verstrikt in het web van wetten en verplichtingen dat hij ‘leven’ onmogelijk maakt en er niet toe komt nieuwe kansen te geven.
Wie is er nu de ‘verloren’ zoon?

Chantal Leterme

Zin in meer zo'n verhalen? Dat kan!

Ontvang het prachtig geïllustreerde boek '99 verhalen met een knipoog' van Chantal Leterme voor 15 euro (normale prijs: 22,5 euro) en 5 euro voor het verzenden ervan.
Stort hiervoor 20 euro op het rekeningnummer van Bijbelin1000seconden:
IBAN BE60 7340 3451 8770 BIC KREDBEBB.

Een paasgeschenk?
Een geschenk om iemand te bedanken?
Een geschenk om jezelf te verwennen?

In elk geval een ideaal geschenk
voor wie met een van de vele vormen van catechese bezig is,
voor vormelingen
en voor al wie op een verhalende manier met waarden wil kennismaken.