Ester 4, 1-17: Mordekaï vraag hulp aan Ester

De tekst

Dichter bij de tijd

(Bewerking: C. Leterme)

Toen Mordekai vernam wat er gebeurd was, scheurde hij zijn kleren.
Hij kleedde zich in zak en as, ging de stad in en weende luid en bitter.
Hij bleef staan voor het paleis,
want in rouwkleren mocht men er niet binnen.
Ook in al de provincies, waar het bevel van de koning bekend werd,
begonnen de joden te vasten, te wenen en te jammeren.
Velen brachten de nacht in zak en as door.

Toen het personeel van Ester haar hiervan op de hoogte bracht,
schrok de koningin hevig.
Ze stuurde kleren naar Mordekai om aan te doen
in plaats van zijn rouwkleed. Maar hij weigerde.

Toen stuurde Ester een dienaar om uitleg vragen.
Mordekai zei wat hem overkomen was.
Hij zei ook precies hoeveel geld Haman
aan de schatkist van de koning zou geven,
mocht hij de joden mogen uitroeien.
En hij gaf hem de tekst van het bevel om hen te doden
om aan Ester te laten zien.
De dienaar moest haar vragen om naar de koning te gaan
zodat ze hem kon smeken om haar volk te redden.

Toen Ester dit vernam, stuurde ze dit antwoord naar Mordekai:
Iedereen weet dat als iemand ongeroepen naar de koning gaat,
de doodstraf kan krijgen.
Alleen degene wie de koning de gouden scepter toereikt blijft in leven.
En ik ben al in geen dertig dagen meer bij de koning geroepen!

Mordekai stuurde Ester het volgende antwoord:
'Denk maar niet dat jij als enige jood gered zult worden,
omdat jij in het koninklijk paleis woont.
Integendeel, als jij op dit moment blijft zwijgen,
gaan jij en het huis van je vader te gronde.
Wie weet of je niet koningin werd voor een moment als dit.'

Hierop stuurde Ester Mordekai het volgende antwoord:
'Roep alle joden die in Susan wonen bijeen en laat ze voor mij vasten. Drie dagen lang mag je dag en nacht niet eten of drinken.
Ik zal ook zelf zo vasten, met mijn personeel.
Daarna ga ik naar de koning, tegen de wet in.
Als ik moet sterven, dan is dat maar zo!'
Mordekai ging weg en deed alles wat Ester hem vroeg.

Stilstaan bij …

Zijn kleren scheuren
Uiting van verdriet.
Deze handeling maakte deel uit van een rouwritueel.

In zak en as
Dit is een heel oud rouwgebruik waarbij mensen bij groot verdriet zakken droegen als rouwkleding en as strooiden over hun hoofd.
Tegenwoordig leeft dit gebruik verder in de uitdrukking: 'in zak en as zitten', wanneer men oeverloos verdrietig is.

Vasten
Op het eerste gezicht is vasten een uiting van smart en verslagenheid, maar de Israëlieten zagen vasten vooral als een krachtig middel om beroep te doen op de barmhartigheid van God, zodat Hij het onheil zou afweren en genadig op hen neerzien.

Kleren
Met die kleren kon Mordechai op audientie gaan.