... RUZIE

De twee broers
(C. LETERME, Een parel voor elke dag, Uitgeverij Averbode 2007, p. 66)

Er waren eens twee broers,
die al jaren samenleefden
zonder enige onenigheid.

Op een dag zei de ene broer:
‘Willen we eens ruzie maken
zoals iedereen dat doet?’

‘Ik weet helemaal niet hoe dat gaat,’
zei de andere broer.
‘Wel: ik leg een steen tussen jou en mij.

En dan zeg ik: “Die steen is van mij.”
En dan moet jij antwoorden: “Nee, die is van mij.”
Want zo beginnen de meeste ruzies.’

Zo gezegd, zo gedaan.
De broers plaatsten een steen tussen hen in.
De ene broer zei: ‘Die steen is van mij.’

De andere broer antwoordde:
‘Als die steen van jou is,
neem hem dan maar.’

En ze slaagden er maar niet in
om ruzie met elkaar te maken.

Ruzie maken?
Dat hoef je niet te leren! Dat gaat vanzelf!
Denk alleen aan jezelf en aan wat jij wil.
En al wie of wat dit in de weg staat
moet eraan geloven.

De twee broers in het verhaal leefden al jaren zonder ruzie.
Niemand had het hen geleerd - niemand leert zoiets aan -
en het kwam ook niet vanzelf.
Maar ze waren erg nieuwsgierig
en wilden wel eens weten hoe het aanvoelde ruzie te maken.

Waar anderen met glans zouden slagen
lukte het hen niet!
Geen rekening houden met de andere …
zoiets konden ze zich niet indenken.
En dus besloten ze maar om zonder ruzie verder te leven.

***

Jezus vond het maar niks als mensen ruzie maakten:
dat paste niet in het totaalbeeld van het rijk van God.
Hij zei zelfs dat zelfs nog maar kwaad denken over iemand
er al over was.
‘Ga je eerst verzoenen met je broer / zus’ zei Hij.

Maar zich verzoenen met elkaar, na een hele tijd ruzie …
zo eenvoudig is dat niet.
Zich wat kunnen inleven in de ander,
kan een eerste stap zijn.
Maar soms is dat wel een reuzenstap.

Chantal Leterme

Klik hier voor alle vorige verhalen.