Het feest

Wanneer?

Het feest van het Heilig Hart wordt gevierd op de derde vrijdag na Pinksteren. Dit werd in 1854 besloten door Paus Pius IX.

Aanzet

Een belangrijke aanzet voor de devotie tot het Heilig Hart, vormde Marguerite-Marie Alacoque (1647-1690), een Franse zuster van de Orde van de Visitatie van de Heilige Maria.
Tussen 1673 en 1675 kreeg deze zuster visioenen in Paray-le-Monial, een dorp in Bourgondië (Frankrijk). Daarin vroeg Jezus haar om zijn liefde aan alle mensen bekend te maken en de devotie aan zijn Heilig Hart te verspreiden. Ze zag ook zijn hart met een doornenkroon, omringd door vlammen met bovenaan een kruis, een voorstelling die te zien is op de vele beelden van het Heilig Hart.

Bijbel en het Heilig Hart

Oude Testament

Zacharia 12, 10
“Zij zullen opzien naar Hem die zij doorstoken hebben.”

Psalm 33, 11
“De plannen van zijn hart bestaan van generatie tot generatie.”

Nieuwe Testament

Matteüs 11, 28-29
“Ik ben zachtmoedig en nederig van hart.”

Johannes 15, 13
‘Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden.’

Voorstelling van het Heilig Hart

Kenmerken

. De vlam bovenaan het rode hart stelt de liefde en barmhartigheid van Jezus voor.
. De doornenkroon, het kruis en de wonde van de speer die zijn zijde doorboorde en in het hart te zien zijn, herinneren aan zijn lijden.
. De lichtstralen rondom het hart herinneren aan de woorden van Jezus: ‘Ik ben het licht van de wereld’ (Johannes 8, 12)

Overweging

Paus Franciscus

(Encycliek Dilexit nos (Hij heeft ons liefgehad) p.38-39 en 56, 2024)

Deze Christus met zijn doorboorde en brandende hart
is dezelfde als diegene die in Betlehem uit liefde voor ons geboren is;
Hij is diegene die door Galilea trok, genezend,
liefdevol aanrakend, barmhartigheid betonend;
Hij is diegene die ons tot het einde heeft liefgehad,
toen Hij zijn armen op het kruis opende.
En tenslotte is Hij dezelfde die verrezen is en glorierijk leeft te midden van ons.
(...)

De mens van het derde millennium heeft behoefte aan het Hart van Christus
om God te kennen en om zichzelf te kennen.
Hij heeft er behoefte aan om de beschaving van de liefde op te bouwen.

Suggestie

Grote kinderen

VERTELLEN

Het beeld op de berg in het dorp

(C. Leterme)

Er was eens een klas
die samen met de juf
de berg in het dorp beklom
want daar stond een beeld
dat de mensen er honderd jaar eerder plaatsten.

Toen ze boven op de berg kwamen,
vertelde de juf over het beeld.
Het stelde Jezus voor.
Jezus die in alles wat Hij zei en deed
duidelijk maakte hoe belangrijk liefde wel is.

Rina, een van de kinderen, had daar een probleem mee.
‘Hoe kan Jezus van mensen houden,’ vroeg ze,
‘Hij is toch van steen’
Die vraag deed de kinderen diep nadenken
want een steen kan niets doen.

Toen stak Sander aarzelend zijn vinger op.
‘Juf, mag ik het zeggen?
Als een beeld niet van mensen kan houden
omdat het van steen is,
dan moeten mensen dat maar doen in zijn plaats.’

De juf zei: ‘Denk daar maar eens goed over na
terwijl we terug naar het dorp wandelen.’
In de klas vroeg de juf aan de kinderen wat ze gevonden hadden
en wat ze zouden doen thuis, op school,
in de sportclub, in de jeugdbeweging …

Daarna kregen ze allen een rood papieren hart waarop ze schreven
hoe ze in hun leven konden doen zoals Jezus deed.
Samen met de juf bespraken ze wat ze het eerst zouden doen.
Het dorp met het Heilig Hartbeeld op de berg
werd er heel gelukkig van.

Bij het verhaal
(C. Leterme, R. Weynants)

Wie van Wezemaal is, kent het beeld bovenop de berg.
Honderd jaar geleden werd het er opgetrokken.
Het beeld is als een vuurtoren: hier wonen mensen voor wie Jezus een licht is,
een wegwijzer naar een leven vol aandacht en liefde voor de mensen.

Daarom vragen ze aan Jezus om hen te verlossen
van een lauw hart dat hen onverschillig maakt.
En van een koud hart dat blind maakt voor lijden, eenzaamheid, verdriet …
en hen laat denken: dat is het probleem van anderen, niet dat van ons.

Ze vragen Jezus ook om hen te verlossen van een angstig hart
dat hen terugplooit op zichzelf, hen verlamt,
onmachtig maakt en doet zeggen:
zoveel kwaad, daar kunnen we niet tegenop.

In Wezemaal dromen de kinderen ervan dat iedereen lief wordt,
dat de wereld beter wordt dan die nu is,
dat elke ruzie verandert in een dikke knuffel,
dat niemand zich alleen voelt of bang moet zijn

Ze dromen van de wereld die voor iedereen aanvoelt
als een warme thuis waar vrede is,
een plaats waar een vrolijke lach mensen blij maakt,
en er zachte woorden zijn als het even moeilijk gaat.

Je zou kunnen zeggen dat deze wensen van alle tijden zijn,
zodat je je er nu al moedeloos bij neerlegt dat het toch niets wordt.
Maar het zijn waardevolle wensen. De realisatie ervan
kan een hemelsbreed verschil maken in een mensenleven.